Edwin heeft een indrukwekkend en bewogen werkleven achter de rug. Tegenwoordig werkt hij als barista en kassamedewerker bij Rataplan, waar hij helemaal op zijn plek lijkt te zitten. Zijn verhaal is er een van het vinden van geluk in kleine dingen.
Voor hij bij Rotterdam Inclusief terechtkwam, werkte Edwin maar liefst 22 jaar bij de De Bijenkorf. Daar was hij actief als kok, een vak waarvoor hij ook een opleiding had gevolgd. Koken zat hem dus al vroeg in de vingers. Toch liep zijn leven anders dan verwacht toen hij een burn-out kreeg en vier jaar thuis kwam te zitten. In die periode werd ook duidelijk dat hij een lager IQ had, wat invloed had op zijn werkmogelijkheden.
Zijn weg terug naar werk begon op Zuidlaardermeer, waar hij lamellen maakte. Al snel werd duidelijk dat Edwin meer in zijn mars had. Hij werd gedetacheerd naar IKEA, waar hij 5,5 jaar in de keuken werkte. Daar bereidde hij onder andere de bekende Zweedse balletjes. Toen de coronapandemie uitbrak, verloren gedetacheerden zoals Edwin hun plek, waardoor hij opnieuw thuis kwam te zitten.
Die periode duurde acht maanden, maar Edwin vond afleiding door samen met een vriend een boot op te knappen. Niet lang daarna kon hij aan de slag bij Rataplan in Capelle. Hij begon op de vrachtwagen, waar hij met plezier spullen ophaalde en afleverde. Helaas gooide een frozen shoulder roet in het eten, waardoor autorijden niet meer mogelijk was.
Edwin verhuisde vervolgens naar een andere locatie van Rataplan aan de Aristotelesstraat, waar hij in de keuken werkte. Toen beide locaties sloten, ontstond twee jaar geleden Werkstation op Zuid, de plek waar Edwin nu werkt.
Hier is hij een echte ‘vliegende keep’, maar zijn favoriete plek is zonder twijfel de coffee corner, die zo’n 3,5 maand geleden werd geopend. Klanten vroegen steeds vaker om een goede kop koffie, en daar werd op ingespeeld. Edwin en zijn collega’s volgden een baristacursus, waarin ze leerden hoe ze koffie perfect moesten zetten. Van het aandrukken van de gemalen bonen tot het correct gebruiken van de machine, waar een druk van maar liefst 140 bar op staat.
Voor Edwin was dit geen compleet nieuwe wereld, dankzij zijn horeca-achtergrond. Maar hij zag het wel als een leuke opfrisser. Wat het werk voor hem extra bijzonder maakt, is het contact met mensen. “Je maakt makkelijk een praatje en hoort van alles. Dat maakt het gezellig,” vertelt hij. Naast koffie kunnen klanten ook genieten van taart. De appeltaart is volgens Edwin absoluut een aanrader.
Ondanks zijn positieve instelling heeft Edwin ook te maken met gezondheidsproblemen. Hij is hartpatiënt en kreeg al twee keer een hartaanval. Dat brengt begrijpelijkerwijs angst met zich mee. Toch probeert hij zich daar niet door te laten leiden.
Een grote steun in zijn leven was zijn hond Chico. Door de trappen in huis kon Chico niet meer bij hem wonen en verblijft hij nu bij een vriend. Edwin mist hem nog elke dag, maar draagt hem altijd bij zich in zijn hart én als tattoo op zijn arm.
Zijn levensmotto is duidelijk: genieten van elke dag. “Pluk de dag,” zegt hij. En dat is precies wat hij doet. Met een kop koffie, een goed gesprek en een glimlach voor iedereen die langskomt.